یکسان سازی فشار برای مقابله با حالتی به نام فشردگی (عدم یکنواختی فشار) صورت می گیرد. فشردگی همیشه ناراحت کننده و دردناک است و اگر فوراَ اقدامی صورت نگیرد می تواند منجر به صدمات بافتی نیز گردد. شما تکنیک های یکسان سازی صحیح را برای بخش هایی از بدن که هوا در آن ها وجود دارد و می توانند در معرض فشردگی قرار بگیرند از جمله گوش ها، سینوس ها، ریه ها ، دندان ها و روده را خواهید آموخت.

گوش

ساختمان گوش تشکیل شده از: گوش خارجی، کانال گوش خارجی، پرده ی صماخ، گوش میانی و شیپور استاش. پرده ی صماخ یا پرده ی گوش غشاء نسبتاَ نازکی است که گوش میانی را از محیط بیرون (هوا و در مبحث غواصی، آب) حفظ می کند. این غشاء و بافت هم بند آن حساس ترین نقاط نسبت به فشردگی هستند.

مکانیسم های تعادل و شنوایی بر عهده ی گوش میانی و گوش داخلی است. گوش میانی و گوش داخلی توسط دو عدد از نازک ترین غشاء های بدن در ناحیه ی دریچه های گرد و بیضی از هم جدا می شوند. وجود این غشاء ها از جمله دلایل آموزش دمیدن آهسته ی هوا به هنگام یکسان سازی است. آسیب به روزنه های گرد یا بیضی شکل باعث نشت مایع از گوش داخلی به گوش میانی می گردد و سبب ایجاد صدای زنگ یا غرش در گوش و یا حتی از دست دادن حس شنوایی نیز خواهد شد. همچنین پارگی روزنه، باعث سرگیجه و استفراغ خیلی شدیدی می شود که ترکیب این دو حالت در زیر آب بسیار خطرناک است.

شیپور استاش گوش میانی را به انتهای حلق متصل کرده و اجازه ی عبور هوا از حلق به گوش میانی را می دهد، نقش شیپور استاش در فرآیند یکسان سازی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

1. گوش بیرونی 2. مجرای گوش 3. طبل گوش 4.
تصویر لوله ای استاشیا © iStock

همزمان با پایین رفتن غواص، فشار خارجی (آب) وارده بر روی پرده ی صماخ، آن را به طرف داخل فشار می دهد، اگر غواص نتواند از طریق شیپور استاش هوای بیشتری به گوش میانی انتقال دهد، فشردگی گوش اتفاق می افتد.

تشخیص و پیشگیری ازفشردگی گوش (ایروتیت یا باروتیت مدیا) آسان است، ناراحتی ناشی از فشردگی حتی وقتی در استخرهای کم عمق غواصی کنید نیز به همین صورت است. این ناراحتی یا درد از علائم اولیه ای است که نشان می دهد پرده ی گوش و بافت پیوندی آن تحت استرس هستند. احساس درد عموماً پیش از پارگی پرده ی گوش اتفاق می افتد و نشان دهنده ی این است که در حال حاضر برخی آسیب های بافتی در حال وقوع هستند. بنابراین هیچ گاه نباید برای انجام یکسان سازی (تکنیکی که خواهید آموخت) منتظر شروع احساس درد باشید.

آسیب، حتی با اختلاف فشار 0/1 “بار” در عمق 1 متر نیز به وقوع می پیوندد. حتی فشار اضافه شده بر اثر افزایش عمق 30 سانتی متری هم می تواند منجر به سوراخ شدن پرده ی گوش شود. سریع ترین نتیجه ی پارگی پرده ی گوش از دست دادن حس شنوایی است و همچنین به دنبال ورود آب به داخل گوش میانی این احتمال می رود که غواص احساس سرگیجه را نیز تجربه کند.

فشردگی گوش معمولا هنگام نزول اتفاق می افتد و احتمال وقوع آن در حین صعود بسیار کم است. اگر در هنگام صعود احساس درد داشتید باید فوراَ متوقف شوید و سپس به صعود خود ادامه دهید. اگر درد گوش بعد از غواصی همچنان ادامه یافت و یا اگر در کانال گوش آثار خون مشاهده گردید (که نشان دهنده ی سوراخ شدن پرده ی گوش است) چیزی در گوش خود فرو نکنید و حتما با پزشک خود مشورت نمایید.

تصویر © iStock

سینوس ها

ما چهار جفت سینوس داریم: پیشانی (فرونتال)، فکی(ماگزیلاری)، پرویزنی(اتموئید)، شب پره ای(اسفنوئید). سینوس ها فضاهایی تو خالی در استخوان جمجمه هستند. آن ها جمجمه را سبک و هوای تنفس را گرم و مرطوب می کنند و باعث ایجاد طنین صدا می شوند. سینوس ها توسط غشاء موکوزی پوشیده شده اند و با یک لوله ی باریک که ممکن است بر اثر گرفتگی یا التهاب، مسدود شود، به مسیر بینی راه می یابند.

فشردگی سینوس (سینوزیت فشاری) وقتی اتفاق می افتد که توده ای از هوا در سینوس های غواص به دام بیفتد. همزمان با پایین رفتن غواص، افزایش فشار می تواند سبب پارگی غشاء سینوس ها گردد که در این صورت در طی فرآیند یکسان سازی فشار، خون و بافت ها جایگزین هوای موجود در سینوس ها خواهند شد.

معمولا اولین نشانه های فشردگی سینوس، درد شدید و همچنین احساس درد، یا احساس شکافته شدن استخوان درست در بالای چشم است. اگر این درد را نادیده بگیرید و همچنان به نزول ادامه دهید، آسیب های بافتی جزئی رخ خواهد داد که نتیجه ی آن خون دماغ خفیف درحین غواصی است. اکثر غواص ها فشردگی سینوس را تجربه کرده اند و احتیاجی به درمان پزشکی ندارد. با این حال اگر درد یا گرفتگی همچنان ادامه یافت، با پزشک خود مشورت نمایید.

می توان به راحتی با لغو برنامه ی غواصی هنگام سرماخوردگی یا گرفتگی، از فشردگی سینوس پیش گیری کرد. پیش از مشورت با پزشک از ضد گرفتگی ها استفاده نکنید و به پزشک خود توضیح دهید که قرار است از این داروها در طی غواصی استفاده نمایید.

تصویر © iStock

ریه ها

فشردگی ریه (فشردگی قفسه سینه) درغواصی اسکوبا اتفاق نمی افتد ولی امکان وقوع آن در اسنورکلینگ و یا غواصی آزاد وجود دارد. اگر بدون اینکه ریه ها را از هوا پر کنید، حتی 1 الی 2 متر از سطح آب پایین تر بروید، فشار آب، حجم اندک باقی مانده ی هوای موجود در ریه های شما را فشرده خواهد کرد. این موضوع می تواند سبب روی هم خوابیدن دیواره های ریه گردد و در اعماق بیشتر باعث پارگی پوشش داخلی ریه ها و آزاد شدن خون و مایعات به داخل ریه ها در طی فرآیند یکسان سازی خواهد شد.

هنگام غواصی آزاد، پیش از پایین رفتن در آب می توان با پر کردن کامل ریه ها ازهوای اتمسفر، به راحتی از فشردگی ریه ها پیشگیری کرد، در عمق کمتر از 20 متر بمانید و همه ی این هوا را تا رسیدن به سطح آب نگه دارید.

می توان با یک دم معمولی پیش از اجرای نزول، از فشردگی ریه حین غواصی آزاد پیشگیری نمود.

فشردگی مرتبط با تجهیزات

دو نوع فشردگی مرتبط با تجهیزات وجود دارد: فشردگی ماسک و فشردگی لباسفشردگی ماسک

ماسک یک محفظه ی محکم از هوا را در مقابل بینی و چشم های شما شکل می دهد. درست مثل همه ی انواع فشردگی، افزایش فشار و کاهش حجم باعث فشرده شدن این محفظه ی هوا در مقابل صورت شما می گردد. به دلیل این که خون، تامین کننده ی چشم ها و بافت های اطراف آن در فشار محیط است، تفاوت فشار موجود در جریان خون شما و هوای موجود در ماسک می تواند سبب پارگی مویرگ های سطحی درون و اطراف چشم ها شود. این مساله درد زیادی را سبب نمی شود اما ممکن است اختلالات بینایی را به همراه داشته باشد. در موارد حاد احتمال آسیب به عصب بینایی و نابینا شدن شخص نیز وجود دارد. در صورت بروز هر گونه اختلال در بینایی در اثر فشردگی ماسک، فوراَ با پزشک خود مشورت نمایید.

پیشگیری از فشردگی ماسک ساده است! از متخصص غواصی خود بخواهید ماسکی با سایز مناسب برای شما انتخاب کند و بعد از هر یک متر نزول، در ماسک خود بازدم کنید.

فشردگی لباس

فشردگی لباس یکی از مشکلات بالقوه ای است که تنها در مورد لباس خشک و یا لباس مرطوب گشاد و نامتناسب صدق می کند. اگر لباس مرطوب به تن دارید، همواره ممکن است مقداری هوا بین بدن شما و لباس به دام بیفتد. همانطور که نزول می کنید، لباس خشک فشرده می شود(چرا که با افزایش فشار، حجم کاهش می یابد)، تاخوردگی ها و چین و چروک های ایجاد شده در لباس پوست شما را نیشگون می گیرند و آن را قرمز و کبود می کنند. اگر هنگام غواصی با لباس خشک گرفتار چنین حالتی شدید، هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد، این علائم ظرف چند روز از بین خواهند رفت و نیازی به درمان بیشتر نیست.